اثربخشی آموزش راهبردهای مثبت‌نگر بر افکار غیرمنطقی دانش-آموزان پسر با خودکشی نافرجام
کد مقاله : 1379-7MEDUCT
نویسندگان
زینب حیدرآبادی *1، امیرحسین حیدرآبادی2
1استادیار
2: کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، کرمان، ایران
چکیده مقاله
افراد با سابقه خودکشی دارای مشکلات روانشناختی می‌باشند، برای رفع این مشکلات به مداخلات درمانی نیاز است. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر افکار غیرمنطقی دانش آموزان پسر با خودکشی نافرجام شهر بردسیر انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون_پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل را کلیه دانش‌آموزان پسر با خودکشی نافرجام دبیرستان‌های شهر بردسیر که در سال‌های 1402 تا 1404 اقدام به خودکشی نافرجام داشته اند، تشکیل دادند. از بین آن‌ها تعداد 30 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی و با روش قرعه‌کشی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) جایگزین شدند و به پرسشنامه‌ افکار غیرمنطقی جونز (1968)، پاسخ دادند. افراد حاضر در گروه آزمایش مداخله روان‌درمانی مثبت‌نگر را طی 12 جلسه و هر هفته دو جلسه و به مدت 75 دقیقه دریافت نمودند .داده‌های پژوهش با روش تحلیل کوواریانس توسط نرم‌افزار SPSS-27 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد قبل از مداخله تفاوت معنی‌داری بین میانگین نمره باورهای غیرمنطقی، مداخله و کنترل وجود ندارد، ولی بین میانگین این نمرات در گروه مداخله و کنترل بعد از مداخله تفاوت معنی‌دار آماری وجود داشت (001/0P<). با توجه به نتایج این پژوهش، استفاده از مداخله روان‌درمانی مثبت‌نگر در راستای کاهش افکار غیرمنطقی ضروری به نظر می‌رسد؛ بنابراین، روانشناسان و درمانگران می‌توانند از مداخله روان‌درمانی مثبت‌نگر درکنار سایر روش‌های درمانی برای کاهش مشکلات دانش‌آموزان پسر با خودکشی نافرجام استفاده کنند.
کلیدواژه ها
کلیدواژه: آموزش مثبت‌نگر، باورهای غیرمنطقی، خودکشی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر