| بررسی اصل رازداری در مشاوره |
| کد مقاله : 1304-7MEDUCT (R1) |
| نویسندگان |
|
حسین امیری میجانی * دانشجومعلم |
| چکیده مقاله |
| رازداری، بهعنوان اصلی بنیادین در اخلاق حرفهای روانشناسی و مشاوره، نقش تعیینکنندهای در ایجاد و حفظ اعتماد درمانی ایفا میکند. هدف این مقاله مروری، تحلیل جامع ابعاد مختلف رازداری در چارچوب نظامنامه اخلاقی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران، با توجه به مبانی اسلامی، حقوقی و حرفهای است. روش پژوهش، مطالعهای کتابخانهای و تحلیلی-توصیفی است که با بررسی اسناد معتبر فارسی از جمله نظامنامههای اخلاقی، مقالات و منابع مرتبط انجام شده است. یافتهها نشان میدهد که رازداری صرفاً یک تعهد منفی به عدم افشا نیست، بلکه تعهدی فعال و چندبعدی شامل حفاظت فنی، اداری و فیزیکی از اطلاعات محرمانه است. همچنین، رازداری در فضای ایرانی، علاوه بر استناد به استانداردهای جهانی، ریشه در آموزههای اسلامی و قاعده فقهی «تقدیم اهم بر مهم» دارد. موارد مجاز نقض رازداری در سه محور خطر جانی، الزام قانونی و مشورت تخصصی تعریف شدهاند. در عین حال، گسترش فناوریهای دیجیتال، چالشهای نوینی در حفاظت از حریم خصوصی مراجعان ایجاد کرده و لزوم آگاهی و مهارتافزایی درمانگران در این حوزه را پررنگ میسازد. در نتیجه، رعایت مسئولانه این اصل، نه تنها ضرورتی اخلاقی و قانونی، بلکه سرمایه اجتماعی حرفههای یاریرسان محسوب میشود و آموزش مستمر، توسعه راهنماهای عملی و ارتقای فرهنگ رازداری را میطلبد. |
| کلیدواژه ها |
| کلید واژه ها : اخلاق حرفهای ، حریم خصوصی، حفظ اسرار، رازداری ،مشاوره، نظام نامه اخلاقی و نقض رازداری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
