| تجربه زیسته دانشجو معلم از اضطراب عملکردی |
| کد مقاله : 1207-7MEDUCT |
| نویسندگان |
|
سارا اکبری *1، هدیه عباسی سرداری2 1دانشجو معلم دانشگاه فرهنگیان کرمان 2دانشجوی دانشگاه فرهنگیان کرمان |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تفسیر تجربه زیستهی نگارنده (به عنوان دانشجو معلم) از مواجهه و مدیریت اضطراب عملکردی دانشآموزان در طول دورهی کارورزی انجام شد تا دانش موقعیتی تولید شده از این فرآیند مورد تحلیل عمیق قرار گیرد؛ چرا که اضطراب عملکردی پدیدهای شایع است که مانع از ابراز شایستگیهای شناختی دانشآموز میشود و نیازمند درک از منظر معلم فکور است. این مطالعه از رویکرد کیفی و روش روایتپژوهی استفاده کرده است. دادهها از طریق یادداشتهای میدانی تأملی و ژورنالهای شخصی نگارنده جمعآوری شده و تحلیل آنها بر اساس مدل سهبعدی روایت (تعامل، زمان و مکان) (کلندنین و کانلی، ۲۰۰۰) متمرکز بر رویداد محوری اضطراب عملکردی یک دانشآموز (صدرا) صورت پذیرفت. یافتهها نشان داد که اضطراب صدرا موقعیتی بوده و نه ناشی از ضعف شناختی. مضامین محوری استخراجشده عبارتند از: ۱. گسست موقت بازیابی دانش تحت فشار موقعیتی (ناتوانی در بازیابی دانش پای تخته با وجود توانایی روی نیمکت) و ۲. تبدیل فضای آموزشی به صحنهی قضاوت جمعی (تأثیر نگاه همسالان و تخته به مثابه کانون تهدید بر رفتار فیزیکی دانشآموز). این عوامل منجر به کنشهای دفاعی (مانند ریز نویسی و تکیه بر تقلب) در دانشآموز شدند. در نتیجهگیری، پژوهش نشان داد که اضطراب عملکردی یک برساخت اجتماعی-موقعیتی است و ریشه در فرهنگ ارزیابی عمومی دارد. این تجربه، نگارنده را به سمت تأمل انتقادی سوق داد و هویت او را به یک معلم فکور که قادر به تنظیم محیط عاطفی کلاس است، تغییر داد. پیشنهاد میشود برنامههای تربیت معلم بر اصلاح شیوههای فراخوان و تعدیل استفاده از ارزیابیهای عمومی در سالهای پایه تأکید کنند. |
| کلیدواژه ها |
| اضطراب عملکردی، تجربهی زیسته، روایتپژوهی، دانشجو معلم، کارورزی، معلم فکور |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
