بررسی تأثیر شیوه‌های فرزندپروری والدین بر بهزیستی روانی و مهارت‌های اجتماعی جوانان: نقش آموزش خانواده در ارتقای عملکرد فردی و اجتماعی
کد مقاله : 1193-7MEDUCT
نویسندگان
اعظم اکبری زاده *
استاد و نویسنده مسئول
چکیده مقاله
دوران نوجوانی به‌عنوان یکی از حساس‌ترین و بحرانی‌ترین مراحل رشد انسان، زمینه‌ساز شکل‌گیری هویت، شخصیت و توانمندی‌های روانی و اجتماعی است. شیوه‌های فرزندپروری والدین، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر این فرآیند، می‌تواند به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر سلامت روانی، عزت نفس و مهارت‌های اجتماعی نوجوانان تأثیر بگذارد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، به تحلیل تأثیر چهار سبک اصلی فرزندپروری (مقتدرانه، سخت‌گیرانه، سهل‌گیرانه و بی‌تفاوت) بر بهزیستی روانی و اجتماعی نوجوانان پرداخته است. نتایج این تحقیق نشان می‌دهند که سبک فرزندپروری مقتدرانه، که ترکیبی از حمایت عاطفی و انتظارات منطقی است، با فراهم کردن محیطی امن، سازگار و دارای مرزهای روشن، بیشترین تأثیر مثبت را در ارتقای سلامت روانی و مهارت‌های اجتماعی نوجوانان دارد. در مقابل، سبک‌های سخت‌گیرانه و بی‌تفاوت به‌ویژه در شرایطی که با کنترل شدید یا بی‌توجهی به نیازهای روانی نوجوانان همراه است، منجر به بروز مشکلاتی همچون اضطراب، افسردگی، کاهش عزت نفس و ضعف در مهارت‌های ارتباطی می‌شود. همچنین، این پژوهش بر اهمیت آموزش خانواده تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که والدین آموزش‌دیده، قادر به فراهم آوردن فضایی حمایتی و مناسب برای رشد فردی و اجتماعی فرزندان خود هستند. در این راستا، آموزش مهارت‌های فرزندپروری و اجتماعی به والدین می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی در کاهش مشکلات روانی و ارتقای کیفیت زندگی نوجوانان مؤثر باشد. یافته‌های این مطالعه، اهمیت توجه به شیوه‌های فرزندپروری در سیاست‌گذاری‌های اجتماعی و آموزشی را برجسته کرده و پیشنهاد می‌دهد که برنامه‌های آموزشی برای والدین در جهت ارتقای سلامت روانی نوجوانان و بهبود مهارت‌های اجتماعی آنان طراحی و اجرا شود
کلیدواژه ها
شیوه‌های فرزندپروری، بهزیستی روانی، مهارت‌های اجتماعی، نوجوانان، آموزش خانواده.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر