اثربخشی آموزش مهارت دوست‌یابی بر سازگاری و نشاط ذهنی نوجوانان
کد مقاله : 1071-7MEDUCT
نویسندگان
مهناز مرتضوی مهریزی *
دانشگاه شهید باهنر کرمان، بخش روانشناسی
چکیده مقاله
هدف این پژوهش اثربخشی آموزش مهارت دوست‌یابی بر نشاط ذهنی و سازگاری نوجوانان دختر متوسطه اول بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف یک پژوهش کاربردی و به لحاظ شیوه جمع‌آوری اطلاعات یک پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول ناحیه یک یزد به تعداد 7600 نفر بود که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل بودند. از بین آن‌ها به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه ای 30 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شده و بر مبنای معیارهای ورود و خروج به دو گروه معادل تقسیم شده و با گزینش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه نشاط ذهنی ریان و فردریک (1997) و پرسشنامه سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ (1993) بود. در این پژوهش از پروتکل آموزش مهارت‌های دوست‌یابی فرانکل (2003) استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل گردید. نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های دوست‌یابی باعث افزایش نشاط ذهنی و سازگاری نوجوانان دختر متوسطه اول گردید.
کلیدواژه ها
سازگاری، مهارت دوست‌یابی، نشاط ذهنی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی