| بررسی اثر تعاملی عزتنفس و خودکارآمدی بر احساس تعلق به مدرسه در میان دانشآموزان تکفرزند و چندفرزند |
| کد مقاله : 1024-7MEDUCT (R1) |
| نویسندگان |
|
سعیده صفری1، علی حمیدی *2 1دکتری مشاوره، گروه مشاوره و علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، خراسان شمالی، ایران 2دکتری روانشناسی تربیتی، گروه مشاوره و علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان خراسان شمالی،ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تعاملی عزتنفس و خودکارآمدی بر احساس تعلق به مدرسه در میان دانشآموزان تکفرزند و چندفرزند دوره دوم ابتدایی شهر بجنورد بود. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از نظر روش از نوع توصیفی–همبستگی محسوب میشود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دوره دوم ابتدایی شهر بجنورد در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ بود که تعداد آنان ۲۸۵۴ نفر اعلام گردید. با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و جدول کرجسی و مورگان، ۳۳۰ نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای خودکارآمدی موریس (۲۰۰۱)، عزتنفس کوپر و اسمیت (۱۹۶۷) و تعلق به مدرسه گودنوی (۱۹۹۳) بود. دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گامبهگام در نرمافزار SPSS 23 تحلیل شد. نتایج نشان داد خودکارآمدی با تعلق به مدرسه رابطه مثبت و معناداری دارد ( r = 0.51 ، p < 0.01 )، و عزتنفس نیز اثر مشابهی را نشان داد. تحلیل اثر تعاملی دو متغیر بیانگر آن بود که تعامل عزتنفس و خودکارآمدی در پیشبینی احساس تعلق به مدرسه نقش معناداری دارد ( β = 0.19 ، R² = 0.37 ). بر این اساس، دانشآموزانی که هم عزتنفس و هم خودکارآمدی بیشتری دارند، نسبت به محیط مدرسه و روابط آموزشی خود احساس تعلق بالاتری را گزارش کردهاند. در نتیجه از طریق برنامههای آموزشی و مشاورهای، ضمن تقویت باورهای خودکارآمدی و عزتنفس دانشآموزان می توان در افزایش علاقه، مشارکت و تعهد تحصیلی آنان به محیط مدرسه استفاده گردد. |
| کلیدواژه ها |
| احساس تعلق به مدرسه، عزتنفس، خودکارآمدی، دانشآموزان ابتدایی، تکفرزند، چندفرزند، پیشرفت تحصیلی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
